Het Netwerk heette vijftien jaar lang Netwerk Verkeerd Verbonden. Het refereert aan hoe er tegen lesbische vrouwen wordt aangekeken. ‘Ze zijn van de verkeerde kant’ en het slaat tevens op twee ‘verkeerde’ verbindingen, namelijk tussen lesbisch zijn en de kerken en tussen gelovig zijn en de homobeweging.

Door de jaren heen is het netwerk veranderd in een netwerk van zelfbewuste vrouwen die hun geloof en hun lesbisch bestaan weten te beleven. Het netwerk heeft daarom met het 15-jarig jubileum een andere naam gekregen: Mirre. Klik hier om meer over de naam te lezen.
 

HOE IS HET NETWERK ONTSTAAN EN WAT HOUDT HET IN?

Op zondag 27 mei 1990 werd het Netwerk Verkeerd Verbonden opgericht. De toen aanwezige vrouwen verbonden zich met elkaar op grond van hun liefde voor zowel het lesbische, potteuze leven, als het gelovige, kerkse of religieuze leven. Een, voor buitenstaanders, op het eerste gezicht merkwaardige, verkeerde combinatie? Helmaal niet, vonden de toen aanwezige vrouwen, en ze verenigden zich graag onder de naam Verkeerd Verbonden.

DE GESCHIEDENIS

Het Netwerk Verkeerd Verbonden is voortgekomen uit de in 1983 gestarte en in 1985 officieel opgerichte Werkgroep Potten en Theologie.
Toentertijd speelde de vraag of er een pottentheologie nodig was, als aanvulling op de feministische theologie. Deze laatste pretendeerde over alle vrouwen te gaan, maar in de praktijk was dat allerminst het geval. Daarnaast oefende zij niet of nauwelijks kritiek uit op de in de kerken gangbare hetero- en gezinsideologie.
Het ontwikkelen van een pottentheologie leek hard nodig. Maar dan niet een theologie die moest gaan over de zelfrechtvaardiging en legitimatie van het bestaan van lesbische vrouwen. De discussie bleek namelijk in 1985 al weer achterhaald. Doel was nu om als lesbische vrouwen zich bezig te houden met theologie om die vanuit haar eigen perspectief onder de loep te nemen en te bekritiseren, en de marginalisering en uitsluiting van lesbische vrouwen in de kerken, de theologie en de samenleving te bestrijden.

Potten en theologie kende een aantal jaren een bloeiend en vruchtbaar bestaan. Het boek 'Zo wordt het woord verkeerd gehoord, opstellen van potten over theologie en kerk' (redactie: Foka Brouwer, Hermine Pool, uitgeverij Narratio, Gorinchem 1990) was daar het resultaat van.

In 1989 besloot Potten en theologie een enquête te houden onder lesbische vrouwen waarna het idee van een netwerk werd gelanceerd: er bleek vooral behoefte te bestaan aan een vast adres waar informatie te krijgen was over groepen, literatuur, activiteiten, ondersteuning voor groepen, het bundelen van krachten, om op te kunnen komen voor gezamenlijke belangen, landelijke studiedagen, ontmoetingen en feesten. 

VERKEERD VERBONDEN

Op het weekend van 26-27 mei 1990 vierde de werkgroep Potten en Theologie haar vijfjarige bestaan op Kerk en Wereld in Driebergen. Het boek 'Zo woord het woord verkeerd gehoord' werd gepresenteerd en het Netwerk Verkeerd Verbonden werd geïnstalleerd. Vertegenwoordigsters van een lange lijst groepen sloten zich aan. Plannen voor nieuw op te richten groepen werden ter plekke gesmeed. Zeven vrouwen vormden de coördinatiegroep. 

In de beginjaren van het Netwerk heeft vanuit het LKP (Landelijk Koördinatie Punt Groepen Kerk en Homosexualiteit) een emancipatiewerkster voor het Netwerk gewerkt. Na het stopzetten van de subsidies moest ook zij haar werk beëindigen en ging het Netwerk op eigen kracht verder.

HET NETWERK NU

Ontwikkelingen gaan snel en daarmee zijn ook binnen het Netwerk begrippen, woordgebruik en aandachtspunten veranderd. Zo gaat het bijvoorbeeld niet meer alleen om en over 'de pot' en haar theologie en staat de 9kerk0politieke strijd niet meer op de voorgrond. We spreken nu weer van 'lesbische vrouwen', we hebben het over spiritualiteit en over rituelen, en het Netwerk heeft als ondertitel: 'netwerk van lesbische vrouwen in en rond de kerken' of ook: 'lesbische vrouwen, spiritualiteit, kerk en geloof'.

DE ORGANISATIE VAN HET NETWERK

Kenmerk van een netwerk is dat vrouwen zelf initiatieven ontplooien, contacten leggen, activiteiten ondernemen. Wel is er een coördinatiegroep die bepaalde lijntjes of initiatieven bij elkaar brengt en die vrouwen uit het Netwerk vraagt activiteiten te organiseren. De coördinatiegroep regelt de voorwaarden, zodat het jaarlijkse oktoberweekend kan plaatsvinden en er drie keer per jaar een Nieuwsbrief uitkomt. Ieder jaar heeft het weekend een thema, zoals 'Waar veel vrouwenvoeten gaan zal het pad vanzelf ontstaan', 'Vrouwen verhalen' en 'Er zit muziek in'.

Maar voor de uitvoering van een en ander is ook de coördinatiegroep afhankelijk van de vrouwen van het Netwerk. Zo gaan namens het Netwerk meestal één of enkele vrouwen naar het Europees Forum van Christelijke Lesbische en Homo groepen en in 1998 naar de (voor)conferentie van de Wereldraad van Kerken in Harare en werken zij mee aan de Vieringen op Roze Zaterdag. 
Er wordt aan standwerk gedaan op Kerkendagen. Ook werd een actie ondersteund voor twee vrouwen op de Fiji eilanden, wier kerkelijk dienstverband verbroken dreigde te worden op grond van hun lesbisch zijn. 
Vanuit het Netwerk werd via contacten met oudere lesbische nonnen een bijdrage geleverd aan het stuk 'Zuster Glimlach' van de toneelgroep Juffrouw Jansen te Amsterdam.  Ook werden door twee Netwerkvrouwen retraiteweekenden in een klooster georganiseerd.

Bij het secretariaat van het Netwerk kunnen vrouwen informatie krijgen over het Netwerk, zich als lid opgeven, doorverwezen worden naar groepen die bij het Netwerk zijn aangesloten of naar met het Netwerk verwante groepen als die van het CH(J)C Christelijk Homo (Jongeren) Contact en van Stichting De Kringen, of te weten komen bij wie ze moeten zijn als het gaat om advies over of het verzorgen van relatievieringen en liturgieën daarvoor. Heeft iemand behoefte aan een meer persoonlijk gesprek dan is een doorverwijzing mogelijk naar bij het  Netwerk aangesloten vrouwen. Het secretariaat is een spin in het web van het Netwerk als het gaat om het met elkaar verbinden van vraag en aanbod, het doorgeven van tips en dergelijke dingen meer.